De vuilnisbelt die LinkedIn Groups heet
En nou is het genoeg. Ik kap ermee. Weg met die zakelijke vuilcontainers, moven met die gethematiseerde afvoerputjes. Wat is dat LinkedIn Groups een gedrocht van jewelste geworden zeg.
Inhoudelijke gesprekken? Discussies tussen vakbroeders? Niks ervan. De groepen worden en masse gebruikt voor reclame, voor het dumpen van blogposts en voor andere vormen van schaamteloze zelfpromotie. Om een discussie te vinden moet je zoeken naar een speld in een hooiberg.
Het ergst van alles is dat het de zogenaamde social media goeroes zijn die er de grootste bende van maken. Nieuw artikel op jeblog geschreven? Welja, donder het maar in een paar LinkedIn Groups, levert je weer een paar kliks op. Discussie? Liever niet, dan moet je dat allemaal maar gaan volgen, lastig, poeh. Gewoon je artikel erin smijten en wegwezen. #Rechtzodiegaat
Beheerders zijn ver te zoeken en als ze al actief zijn doen ze doodleuk mee aan het promoten van me, myself and I.
Boekwinkelketen selexyz is een bijzondere eend in de bijt. Waar de ene na de andere boekhandel kreunt onder de nieuwe concurrentie op internet, opent selexyz gewoon nieuwe fysieke winkels. Daarbij spaart de keten bovendien kosten nog moeite. De nieuwe aanwinst in Arnhem is een plaatje, en selexyz dominicanen in Maastricht is al helemaal adembenemend.
Foto: Bert Kaufmann
Met de inspanningen in de bricks lijkt selexyz alle commerciële wetten die sinds het internettijdperk zijn herschreven, te tarten. Het bedrijf is overtuigd van de meerwaarde van fysieke winkels naast het online kanaal en daar kan ik op veel fronten in meegaan. Boeken lezen is emotie, het is een beleving, en daar kun je in een fysieke omgeving meer mee doen dan via een computerscherm. In de winkels van selexyz koop je niet even een boek (al kan dat natuurlijk wel) maar ga je een stukje op avontuur. Je kunt er eindeloos grasduinen, hebt er leestafels, je hebt er rijen, rijen en nog eens rijen aan inspiratie, je kunt er een hapje en drankje doen en jezelf op die manier rustig vermaken.
Er is echter nog iets anders wat de winkels van selexyz vóór hebben op de online concurrent: de kennis van de medewerkers. In een TEDx-presentatie over de toekomst van selexyz in de boekenmarkt noemt Angélique Wouters, Chief Digital Officer en mede-eigenaar van de keten, dat zelfs als voornaamste USP van het fysieke kanaal.
Zakelijk netwerken op LinkedIn is nuttig en soms ook leuk, maar het kan wel eens lastig zijn om het overzicht te bewaren tussen al je contacten. LinkedIn heeft iets gelanceerd waarmee je netwerk kan worden gevisualiseerd: LinkedIn Maps. Daarbij zie je niet alleen je eigen connecties met je relaties, maar ook de connecties tussen die relaties onderling. Op basis daarvan groepeert en kleurt LinkedIn de netwerk-kaart en dat levert hele aardige dingen op.
De gegenereerde kaart kan worden geëexporteerd en geshared. Daarbij worden de namen van je relaties niet getoond. Mijn eigen LinkedIn-netwerk ziet er als volgt uit (de tekstlabels heb ik zelf toegevoegd):
Vanavond zijn bij Zwijndrecht vijf ketelwagens met een nog onbekende chemische inhoud in brand gevlogen. De situatie schijnt er niet om te liegen want het luchtalarm is afgegaan, de A16 is in beide richtingen afgesloten en in een straal van 5km is een SMS alert verzonden. De ernst van het ongeluk is op dit moment – 23:00 – verder nog onbekend (zie ook video op NOS.nl).
Foto @CorVossenberg
De eerste berichten over het ongeval verschenen om 21:42 op P2000, het landelijke alarmeringssysteem van de hulpdiensten. Prompt daarop werd het nieuws als een lopend vuurtje op Twitter verspreid, waarbij de eerste foto’s kort na 22:00 verschenen. De redactionele media volgen logischerwijs wat later.
Voor al uw internet- en Twitterpresentaties, een overzicht van de tijden waarop de landelijke en toepasselijke regionale kranten het nieuws brachten via hun websites:
| 22:16 | Nu.nl |
| 22:16 | De Volkskrant |
| 22:20 | NRC |
| 22:20 | Het Parool |
| 22:21 | De Stentor |
| 22:23 | NOS.nl |
| 22:26 | RTL.nl |
| 22:32 | Trouw |
| 22:34 | AD |
| 22:37 | De Telegraaf |
Waar haal ik mijn informatie vandaan? Wat inspireert mij, welke nieuwsbronnen volg ik op de voet? Een overzicht in een aantal delen waarbij ik begin bij de wat bekendere titels.
Marketingfacts
Waarschijnlijk het populairste Nederlandse weblog op marketing- en mediagebied. Ik heb er zelf tussen 2004 en 2007 een kleine 200 artikelen geplaatst. De grote kracht achter Marketingfacts is oprichter Marco Derksen en wat hij van begin af aan veel beter deed dan concurrerende blogs, was een een gevoel van samenwerking creëren onder de bloggers. Het was nooit een allegaartje aan bloggers maar een Marketingfacts-team. Dat kenmerkte zich onder andere door het veelvuldig reageren van auteurs op elkaars artikelen, waardoor al snel een zeer levendige dialoog ontstond waar bezoekers op hun beurt makkelijk op inhaakten.
Het Algemeen Dagblad was al niet echt een kwaliteitskrant als de NRC of Trouw, maar de laatste jaren schurkt het wel erg hard tegen De Telegraaf aan. Triviale zaken als Paris Hilton en Bokito zijn over het algemeen al grotere items dan de situatie in Sudan of Haïti, en de laatste tijd pakt de krant ook steeds meer uit met de in Nederland volstrekt onbekende Justin Bieber en Kim Kardashian.
De lezers van het AD kunnen zich lang niet altijd vinden in de Privé-achtige verloedering van hun krant. Dat bleek vandaag weer eens bij het artikel ”Beatrix zwijgt halfzussen dood“.
De strekking van het artikel is een ANP-bericht over het gegeven dat de koningin geen contact zou hebben met haar buitenechtelijke halfzussen Alexia en Alicia. De spectaculaire kop erboven kwam van de AD-burelen. Daarmee vergiste men zich echter in haar eigen publiek, want in korte tijd kwamen er tientallen reacties binnen waarvan ongeveer de helft het AD bekritiseerde met opmerkingen als ”Dat komt in zoveel gezinnen voor” en “jammer dat het AD steeds verder opschuift richting de Telegraaf”.
Censuur
Dat was blijkbaar tegen het zere been van de redactie. Een paar uur later staat het artikel namelijk nog steeds online, maar alle reacties (ook de mijne, waarin ook ik de nieuwswaarde ter discussie stelde) zijn gewist en reageren is niet meer mogelijk.
“Jouw mening telt!”, roept het AD op haar site. Maar blijkbaar geldt dat alleen als jouw mening overeenkomt met die van de redactie.
Het wissen van de reacties is de arrogantie ten top. Tegelijkertijd is het een onbegrijpelijk zwaktebod van het AD. In plaats van de redactionele keuzes te verantwoorden, censureert AD doodleuk alle kritiek. Hoe verstandig is het als krant om je lezers anno 2011 op die manier te schofferen? Alsof dagbladen het niet al moeilijk genoeg hebben.
